1- Tövbe edilen günah tamamen terk edilmeli ve bir daha işlenmemelidir. 2- Tövbe edilen günah başkasına anlatılmamalı; hele ki o günahla asla övünülmemelidir. 3- Günaha götüren ortamlardan derhal uzaklaşılmalıdır. 4- İşlenilen günahın muadilleri, benzerleri de işlenmemelidir. 5- Günah konuşanlar, günahlarından bahsedenler dinlenmemeli; kulağın günaha alet edilmemelidir. 6- Gönülden günah arzusu silinmeli ve günaha dair herhangi bir niyet beslenmemelidir. 7- Tövbede samimi olunup olunmadığı sık sık muhakeme edilmeli, gözden geçirilmeli ve buna göre yeni tedbirler alınmalıdır. 8- Tövbe, tövbekârın yaşantısına da yansımalıdır. 9- Kalp, niyet temiz ve ihlaslı olmalıdır. 10- Tövbe eden kişi tövbesine aldanmamalı, affedildiğinden emin olmamalı, tövbe etmeye devam etmelidir. Çünkü Allah, kendini temize çıkaranları sevmiyor. Kişinin tövbede devamlı olmasını istiyor. Bu konuda Kur'an'da şöyle buyrulmuştur: "Öyleyse kendinizi temize çıkarmayın. O sakınanı, çok iyi bilir." (Necm,32)